อาภารณ์'s profile»-(¯`v´¯)-» MìÿåkïPüÎ ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    28 September

    จากคนพิเศษ

     

    ฉันมีช่วงเวลา ที่อ่อนล้า  จนร้องไห้
    มีวันที่เสียใจ มีสิ่งที่พลาดผิดไป ครั้งวันวาน
    มีความเศร้าที่เจือปน ในแต่ละวัน ที่เลยผ่าน
    มีซอกเล็กๆ ของอดีตกาลที่ไม่อาจต้านทานให้ลืมเลือน
    ฉันมีความหม่นเหงา ที่แฝงเงา ใต้ผืนฟ้า
    มีความหวังที่พังลงมา เป็นฝุ่นทราย อันเปรอะเปื้อน
    มีความสุข  เพียงชั่วคราว  ตื่นจากฝันก็ลางเลือน
    มีความจริง อยู่เป็นเพื่อน  คอยย้ำเตือนว่า "อดทน"

    ฉันมีความว้าเหว่ ลอยร่อนเร  ไร้จุดหมาย
    มีเพียงความเดียวดาย  ซ่อนในใจ  อันสับสน
    มีแต่ความท้อแท้ ฝังความอ่อนแอ ไว้ในตัวตน
    มีวันคืนที่มืดมน ความทรงจำถูกปะปนด้วยรอยน้ำตา
    แต่วันนี้แค่มีเธอชีวิตฉันก็ยิ้มได้
    แม้ผ่านมามีเรื่องมากมายทำให้ใจต้องเหนื่อยล้า
    เธอคือดาวประดับใจที่ส่องแสงให้ชีวิตคนธรรมดา
    ผลิบานเป็นดอกรักที่มีค่าปรารถนาได้อยู่คู่ใจเธอ

    แค่มี เพียงแค่นี้ อุ่นใจแล้วสำหรับฉัน
    แค่มี เธอเติมฝัน ทุกสิ่งก็พลันสดใสเสมอ
    แค่มี รักผูกพัน หนึ่งใจฉัน หนึ่งใจเธอ

    ปล.อย่าลืมดูแลตัวเองมากๆนะ รักษาสุขภาพด้วยละ...^^

    22 September

    สิ่งมหัศจรรย์ เกี่ยวกับความรัก 6 แบบ

     
     ความรัก มีหลากแบบ ความรัก เกิดได้หลายแบบ และความรัก ของแต่ละคนก็ไม่เหมือนกัน แต่ยังไง ๆ เรื่องความรัก ก็ยังมีเรื่องให้คนต้องการรัก หรือคนมีรัก ได้รับการเซอร์ไพรส์อยู่เสมอ ซึ่งวันนี้เราก็มีเรื่องเกี่ยวกับ มหัศจรรย์ของความรักมาให้อ่านกันด้วยค่ะ . . . เอ่อ ว่าแต่รักของคุณเป็นเช่นนี้อ่ะเปล่าเอ่ย 

               คนที่ใช่ ไม่ได้มีเพียงคนเดียว

              ถ้าคุณคิดว่าคุณทำคู่แท้หลุดมือไปแล้วล่ะก็ อย่าเสียใจไปเลย โลกนี้เต็มไปด้วย ผู้ชายที่มีแนวโน้มจะเป็นคนที่ใช่เยอะแยะ  “เหตุผลที่ผู้หญิงมากมายทุกข์ใจ จากการเดท ก็เพราะพวกเธอเชื่อว่า โลกนี้มีผู้ชาย แค่คนเดียวที่ถูกสร้างมาเพื่อเธอ” 

           รักแรกพบมีจริง

              มันเป็นไปได้ ที่เราจะรักใครซักคน ที่เพิ่งเจอแค่แป๊ปเดียว “ทางชีวภาพสัตว์ต้องหาคู่ให้ได้ ก่อนฤดูผสมพันธุ์สิ้นสุด ก็เลยถูกตาต้องใจกันอย่างเร็ว” ในเมื่อสมองเราส่งสารแบบนั้น เราก็เลยสามารถตอบโต้ ตัวกระตุ้นความชอบ ภาษากายและความเข้ากันได้อย่างรวดเร็ว 

        อยู่ห่างๆ กันบ้างก็ดี

              ในขณะที่คุณกำลังคลั่งรักหัวปักหัวปำ สิ่งที่คุณอยากทำก็คือ เอาอกเอาใจเขา และอยากเกาะติดเขาแจได้ทั้งวันทั้งคืน “การอยู่ห่างกันทำให้สารเคมีแห่งความรัก อย่างโดพามีนและนอเรฟฟินเนฟฟิลในสมองเพิ่มผลผลิต” 

             ความรักไม่ใช่เรื่องของอารมณ์

              ความรักกระตุ้นสมองส่วนที่สัมพันธ์กับการจดจ่อไปที่แรงจูงใจ และแรงผลักดัน ซึ่งตรงข้ามกับสมองส่วนความรู้สึก เช่นความสุขหรือความเศร้า ตอนนี้เราก็รู้แล้วว่า ทำไมเราถึงว้าวุ่นใจเป็นพิเศษ สำหรับคนที่ทำให้ชีพจรเราเต้นรัว 

           ความรักเป็นสิ่งเสพติด

              เมื่อเราดูรูปคนรักเก่า ส่วนของสมองที่เกี่ยวข้อง กับการเสพติดแอคทีฟเป็นพิเศษเลย โดพามีนถูกหลั่งออกมา แล้วเราก็รู้สึกเคลิบเคลิ้ม จิตใจหวั่นไหวล่องลอยอย่างแรง เหมือนใช้ยาเสพติดเลย นั่นคือสาเหตุที่เราโหยหาหวานใจเราไง 

           ผู้ชายรักง่ายกว่าผู้หญิง

              เรามีแนวโน้มจะคิดว่าผู้หญิงรีบร้อนที่จะมีรัก แต่ความจริงผู้ชายเป็นอย่างนั้นมากกว่า “สมองผู้ชายติดตั้งสัญญาณเกี่ยวกับการมองเห็นมากกว่า” ดังนั้น เมื่อหนุ่มเห็นสาวที่ทำให้เครื่องเขาติด ก็จะมีแรงไปกระตุ้นสมองส่วนพิเศษที่มีเฉพาะในเพศชาย
     
    ปล.ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ อย่าลืมดูแลตังเองด้วยนะเดี่ยวจะไม่สบาย
    แล้วจะไม่ได้ไปเที่ยวกันพอดี
    11 September

    "เพราะอะไร... เธอจึงเลิกรักฉัน"

    เธอเคยทำ ให้ฉันยิ้มได้. . .
    แต่ก็ทำให้ ฉันร้องไห้ในวันนี้

    เธอเคยบอก. . .รักของเรา ทำให้เธอรู้สึกดี
    แต่วันนี้ เธอ บอกลา. . .

     ถามได้ไหม ฉันทำอะไรผิด
    เธอหยุดคิดก่อน จะตอบว่า. . .
    เมื่อเราคบกัน ผ่านวันเวลา
    เธอก็เริ่ม เห็นว่า. . .เราไม่เข้ากัน

    คนดี ฉันจะบอกอะไรให้. . .
    วันแรกฉันเป็นอย่างไง
    วันนี้. . .ก็ยังเป็นอย่างนั้น

    แล้วทำไม เธอเพิ่งรู้ว่า . . .
    เรามีปัญหา ความผูกพัน
    ทำไมเธอเพิ่ง ไม่ชอบนิสัยฉัน
    ในวันที่ฉัน รักเธอหมดใจ

    ฉันเสียใจ. . .มากเลยนะ
    เพราะไม่เคยคิดมาก่อน ว่าเธอจะทำกันได้
    แต่เอาเหอะ คงไม่ยื้อให้เธอลำบากใจ
    ฉันรักเธอมากพอ ที่จะปล่อยให้เธอไป
    ค้นหาคนที่ใช่. . .มากกว่าฉัน
     

    ป.ล.เมื่อไรจะเจอคนที่จริงใจกับเราซะที

    10 September

    365วันของ..คำว่ารัก

    เด็กผู้หญิงคนหนึ่งนั่งเหงาอยู่ริมหน้าต่าง
    เธอมองดูกระถางต้นไม้ที่แห้งเฉา ดินแตกระแหง
    แต่ยังมีเมล็ดพืชงอกงามอยู่ในนั้น
    เธอเก็บเมล็ดพืชนั้นมาด้วยความสงสัย...อยากรู้ว่ามันงอกขึ้นมาได้อย่างไร?

    ..วันที่ 1
    เธอนำเมล็ดพืชนั้นมาปลูกในกระถางใบใหม่..รอคอยวันที่มันจะเติบโต
    เธออยากเห็นเมล็ดพืชโตเร็วจึงรดน้ำ จนล้นกระถาง..

    ..วันที่ 2
    เธอเฝ้าดูการเจริญเติบโตของเมล็ดพืชนั้น..ทันใดนั้นก้อมีปลาทองออกมาจากเมล็ดนั้น
    เด็กหญิงเอาปลาทองใส่ไว้ในโหลและคิดว่าคงรดน้ำมากเกินไปจึงเอากระถางไปใส่ไว้ในเตาอบและเฝ้าดู

    ..วันที่ 3 เธอเปิดเตาอบออกดูเห็นลูกไก่เดินอยู่ในนั้น
    มันมองมาที่เธอและเดินตามเธอตลอดเวลา
    เด็กหญิงมีความคิดว่าควรจะใส่ปุ๋ยให้มันและเริ่มเทปุ๋ยจนหมดถุง
    และ..รอ

    ..วันที่ 4 มีริบบิ้นสีแดงออกมาจากเมล็ด เธอดีใจมากนำริบบิ้นมาผูกให้กับลูกไก่ แต่ละวันเด็กผู้หญิงจะเฝ้ารอดูว่าจะมีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก เธอมีความสุขกับการได้ดูแลเมล็ดพืช รดน้ำ พรวนดิน
    ให้แสงแดด

    ...วันที่ 30 เด็กหญิงเบื่อที่จะรดน้ำ และดูแลต้นไม้ ไม! ่ตื่นเต้นกับสิ่งที่จะออกมาจากเมล็ดพืชนั้นเหมือนแต่ก่อน..ต้นไม้เริ่มแห้งเฉาใบไม้เริ่มเป็นสีเหลือง
    ไม่มีอะรัยออกมาจากเมล็ดพืชอีก..

    ..วันที่ 180 ใบไม้เริ่มแห้งกรอบ
    ดินเริ่มแตกแยกเหมือนครั้งแรกที่เด็กหญิงเจอมัน..เธอเศร้าเสียใจอย่างมาก

    ...วันที่ 250 เด็กหญิงรดน้ำในปริมาณที่พอเหมาะ...เธอมีความหวังที่จะได้พบสิ่งที่ทำให้ประหลาดใจอย่างที่เคยเป็น

    ..วันที่ 251 เธอนำกระถางมารับแสงแดดอ่อนๆตอนเช้าด้วยใจที่เบิกบานและเต็มไปด้วยความหวัง

    ..วันที่ 252 เธอใส่ปุ๋ยและพรวนดินให้ต้นไม้
    มีลูกไก่ที่ผูกริบบิ้นสีแดงและปลาทองในโหลอยู่ใกล้ๆ

    ..วันที่ 300 การเอาใจใส่
    ดูแลอย่างใกล้ชิดของเธอทำให้ต้นไม้กลับมาออกใบเขียวชอุ่ม..และที่น่าประหลาดใจคือ
    เมล็ดพืชกลายเป็นดอกสีขาวเล็กๆรูปร่างคล้ายหัวใจ
    เด็กหญิงตื่นเต้นดีใจกว่าทุกครั้ง

    ..วันที่ 340 เธอร้องเพลงและพูดคุยกับดอกไม้สีขาวนั้นทุกเวลาที่ว่าง

    เธอรู้สึกมีความสุขมาก..ที่ได้คอยเอาใจใส่โดยลืมไปสนิทว่ามันจะกลายเป็นอะรัยต่อไป..เด็กหญิงไม่คาดหวังให้ดอกไม้กลายเป็นสิ่งใด

    เธอทนุถนอมและดูแลมันอย่างดีที่สุด

    ..วันที่ 365 เด็กหญิงนั่งอยู่ริมหน้าต่าง
    กระถางตรงหน้าเธอไม่มีดอกไม้สีขาวรูปหัวใจอีกแล้ว
    ดอกไม้ที่เธอเฝ้าดูแลหายไป!!
    ..แต่เธอไม่เศร้า ไม่เสียใจ ไม่ร้องไห้
    เพราะเด็กผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ริมหน้าต่าง
    เขาสามารถพูดคุยกับเธอ ยิ้มให้เธอ ไปทุกที่กับเธอ
    เข้าใจเธอ และเธอก็ไม่เคยเหงาอีกเลย......

    ** คุณรู้หรือยังว่าดอกไม้สีขาวรูปหัวใจกลายเป็นอะไร **

    เด็กผู้หญิงใช้เวลา 1 ปี ในการเรียนรู้เรื่องความรัก
    เธอเรียนรู้ว่า

    เมื่อเธอรดน้ำมากๆไม่ได้แปลว่ามันจะเจริญเติบโตเร็ว
    มันอาจกลายเป็นสิ่งที่เธอคิดไม่ถึง

    การเอาใจใส่กันเป็นสิ่งที่ช่วยหล่อเลี้ยงให้ความรักคงอยู่ต่อไป

    การรอคอยเมื่อครั้งแรกเต็มไปด้วยความตื่นเต้นแต่นานเข้าจะกลายเป็นความท้อแท้และเบื่อหน่าย

    ถึงเรายอมรับที่จะสูญเสียแต่ไม่มีทางหนีจากความเจ็บปวดได้

    ไม่มีคำว่าสาย สำหรับความรัก เราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอ

    การที่เราคาดหวังกับความรักมากเท่าไรเมื่อไม่เป็นอย่างที่หวังเราจะยิ่งเจ็บปวดมากเท่านั้น

    คุณล่ะใช้เวลาเท่าไรในการทำความรู้จักและพยายามเข้าใจในความรัก
    "ความรัก" ไม่มีข้อปฏิบัติที่ตายตัวแต่ละ!
    คนจึงต้องค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง ตามวิธีที่แตกต่างกัน...

     
    07 September

    เราทุกคนต่างมีอดีต อย่าเอาอดีต มาตอกย้ำ เพื่อทำลายอนาคต

    ทุกเช้าที่ตื่นลืมตา. . .
    คงน้อยคนนัก ที่จะไร้ซึ่งภารกิจ ที่ต้องกระทำ 
    ชีวิตประจำวันของแต่ละคน. . .
    จึงผิดแผนแตกต่างตามแต่หน้าที่ ที่ตัวเองต้องรับผิดชอบ


    เชื่อเหลือเกินว่า. . . คนทุกคนต่างมีความมุ่งหวัง
    มีความฝัน. . . ที่อยากมีอนาคตที่ดี
    การที่เราตื่นลืมตาขึ้นมา เพื่อออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง
    ก็เพื่อก้าวเดินไปสู่จุดที่มุ่งหวังไว้ และต้องทำให้สำเร็จ

     

    คนทุกคน มีอนาคตที่ดี 
    และมีความเป็นได้สูง ที่จะสมดังใจ

    แต่ในมุมอีกมุมหนึ่ง ของความเป็นจริง ยังมีคนที่ยึดติดกับอดีต 
    ยังจมปลักอยู่กับ ปัญหาชีวิตต่างๆ นานาร้อยพัน 
    บางคนอาจเจ็บปวดกับความรัก บางคนอาจวิตกกังวลเรื่องงาน
    บางคน. . . อาจมีปัญหาทางการเงิน
    หลากคนก็หลากปัญหา ที่ยังคงไม่ได้รับการแก้ไข

    และใครบางคนที่ว่าไว้ 
    อาจเป็นตัวเราเอง ที่กำลังจมดิ่งอยู่กับปัญหาเหล่านั้น

    ถ้าตอนนี้ . . .เรากำลังทุกข์อกทุกข์ใจ
    ยังตื่นลืมตาขึ้นมาในทุกเช้า ด้วยความปวดร้าว 
    ยังลืมอะไรที่ฝังในหัวไม่ลง ยังยึดติด ยังจมปลัก
    . . .ยังวนเวียนอยู่ในร่องรอยของอดีต
    เราจะกลายเป็นผู้แพ้  และผู้แพ้คนนั้น ...
    ก็เป็นผู้ทำลายอนาคตด้วยมือของตัวเอง



    เคยมีคนกล่าวไว้ว่า...  
    "นกที่ตื่นแต่เช้า 
    มักจะได้หนอนที่อร่อยที่สุด"

    อย่ามัวแต่หลับหูหลับตา. . .
    จมอยู่แต่อดีต ต่อไปอีกเลยดีกว่า  
    จงกล้าหาญอย่างนกเสรี . . .
    ที่พร้อมจะกางปีกบินในทุกๆ เช้า 
    และพร้อมออกไปเผชิญโลกกว้าง ไปผจญภัย
    . . . และคว้าชัยชนะ มาไว้เป็นของตัวเอง

    หนอนที่อร่อยที่สุด ก็คืออนาคตที่สวยงามที่สุด 
    ซึ่งรอวันจะตกเป็นของนกเสรี และมีความกล้าหาญ
    และเราก็มีโอกาสเป็นนกตัวนั้นได้เสมอ
    ถ้าใจเราพร้อมเริ่มต้นใหม่ พร้อมสลัดทุกความทุกข์ออกไปจากใจ
    . . .อย่างคนที่เข้าใจและยิ้มรับมัน

    ให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้ง . . .
    ด้วยการเอาเรื่องอดีต ที่ทำให้เป็นทุกข์ออกไปวางให้ห่างตัว
    บอกตัวเองให้ยิ้มสู้ ย้ำเตือนตัวเองว่า . . .
    เรายังมีปัจจุบันที่ต้องดำเนินไป
    และเรายังมีอนาคต ที่ก้าวไกลรอเราอยู่

    อดีต . . .ก็จงปล่อยให้เป็นเรื่องของอดีต
    เก็บส่วนที่ดีเอาไว้ ในความทรงจำ  
    สิ่งที่เราต้องทำให้ดีที่สุด ก็คือปัจจุบัน
    อยู่เพื่อเรียนรู้มัน ด้วยความรักและความเข้าใจ
    เพื่อเป็นหนทางที่ดีสู่อนาคตที่สดใส
    และย้อนกลับมา . . .มอบความภาคภูมิใจให้แก่เรา
     

     

    ป.ล.อดีตเราไมสามารถกลับไปแก้ไขได้ แต่ปัจจุบันยังคงอยู่กับเรา

    ฉะนั้นต้องทำทุกๆวันให้ดีที่สุด
     

    เทอรักฉันแค่ไหน

    "รัก" ที่เธอพูดมา. . . มีค่าแค่ไหน
    เพียงลมปาก หรือ พูดออกมาจากใจ
    จริงแท้แค่ไหน. . . ทำไมไม่มาดูแล

     

    ปากนะ “รัก” บอกว่า. . . รัก
    แต่การกระทำ ที่ประจักษ์ดูไม่แน่
    รักจริงไหม?. . . ทำไมถึงไม่แคร์
    ช่วยยืนยัน. . . รักแท้ให้แน่ใจ

     


    เธออย่า. . . เห็นฉันเป็นของตาย
    เธอรู้ไหมคำว่า . . . "รัก" . . . มีความหมายมากแค่ไหน
    ไม่ใช่บอกว่า. . .  "รัก". . . แล้วทำเงียบหายไป
    ภาษากาย กับ ภาษาใจ ต้องไปด้วยกัน

     

    สงสารคนที่เธอบอกว่า. . . รักบ้าง
    อย่าทิ้งขว้าง ให้มันเป็นเพียงความฝัน
    ถ้าคิดว่า. . . ใจยังมีรักให้กัน
    อย่าทิ้งฉัน. . . ให้ร้องไห้อยู่คนเดียว

    รัก"  ต้องการ  "การเอาใจใส่"  ไม่ใช่เพียงคำพูดว่า. . .  "รัก".  

     

    ปล.สำหรับคนที่มีความรัก อย่าปล่อยให้คนรักต้องร้องไห้นะ

    02 September

    วันนี้ไปเที่ยวพัทยามา

    วันนี้ป๊ากับอาโกมาหาที่หอ
     
    พาไปเที่ยวพัทยามาสนุกดี
     
    ไม่ได้ไปนานเปลี่ยนแปลงไปเยอะเลย
     
    ได้กินอาหารทะเลอร่อยมากๆๆ 
     
    วันนี้อดไปเล่นไอซ์เลยเพราะเจ็บขา
     
    ยังไงก็ขอโทษเพื่อนๆๆด้วยนะคะที่เราผิดนัด
     
    เดี๋ยวปิดเทอมไปเล่นกันคราวนี้ไม่พลาด
     
    ช่วงนี้ทำไมถึงรู้สึกเบื่อๆก็ไม่รู้
     
    เวลาอยากมีใครอยู่ข้างๆก็ไม่มี
     
    แต่เวลาที่ไม่อยากมีก็มีแต่คนมาจีบ
     
    แปลกจังชีวิตคนเรานี่
     
    จะโทรมากันทำไมนักหนา
     
    รำคาญลงทุนเปลี่ยนเบอร์แล้วนะ
     
    ก็ยังมีคนโทรมากวนใจอยู่ได้
     
    ไม่ต้องใช้มือถือเลยดีไหม
     
    เราก็ไม่ได้เกียจพวกเค้าที่โทรมานะ
     
    แต่ตอนนี้เรายังไม่พร้อมที่จะมีใคร
     
    กลัวความผิดหวังที่จะเกิดขึ้นอีก
     
    ไม่อยากเจ็บ ไม่อยากมานั่งคิดมาก
     
    สู้อยู่กับเพื่อนๆดีกว่าและครอบครัว
    ดีกว่า
     
    และคงไม่มีใครรักเราจริงเท่า
     
    พ่อกับแม่เราแล้ว
     
    01 September

    เพลงลืม

    อยากจะลืม เรื่องราววุ่นวายชีวิต
    เรื่องราวที่ยังวนเวียนทำให้คิด ถึงวันนั้นยังไม่จางไป

    คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน
    เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกมันพันกัน

    มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา
    และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว
    ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน

    อยากจะลืม ใครสักคนที่ทำให้เราเหงา
    ใครสักคนที่ยังคงทำให้เราเศร้า แม้วันนี้ยังคงเสียใจ

    คงไม่นานถ้าหากเราไม่คิดถึงใครๆ เราก็คงจะลืมมัน
    เพียงนิดเดียวถ้าหากเราไม่ต้องพบเจออะไร ที่มันผูกมันพันกัน

    มันคงไม่ยากเย็นเท่าไรถ้าวันนี้ไม่มีเขา
    และคงไม่ยากเย็นอะไร ถ้าพรุ่งนี้มีเพียงเรา..คนเดียว
    ไม่ต้องไปสนใจ มันก็แค่เรื่องเมื่อวาน
     
    18 August

    จะไม่รอเธอแล้วเสียเวลา

     ถ้าไม่อยากกลับมาคบกันใหม่ก็บอกดิ
     
    จะให้เรารอเธออีกทำไม ในเมื่อเราก็ให้โอกาสเธอตัดสินใจแล้ว
     
    และคำตอบที่เราได้กลับมาก็เหมือนเดิม ที่จริงเราไม่น่ารอเธอเลย
     
    เสียเวลาเปล่าๆ ยังไงก็ขอให้โชคดีล่ะกัน
     
    หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันหมือนเดิม
     
     
    07 August

    วันเกิดที่ผ่านมา

      ผ่านวันเกิดมาแล้ว1วัน รู้สึกดีมากๆๆกับวันเกิดในปีนี้
     
    ได้รับประทานอาหารหลายอย่างมากๆ อิ่มจนไม่อยากบรรยาย
     
    ขอบคุณคนในครอบครัวทุกคนที่มอบสิ่งดีๆให้ในวันเกิดปีนี้
     
    ไม่คิดว่าโตขนาดนี้แล้วจะได้เป่าเค้กอีก
     
    ขอคุณเฮียหนึ่งมากที่ซื้อเค้กให้
     
    ซึ้งมากๆๆอยู่ด้วยกันมา19ปี
     
    ปีนี้เป็นปีที่จัดงานวันเกิดซึ้งมากๆ
     
    น้ำตาแทบไหลรู้สึกอบอุ่นที่คนในครอบครัวไม่ได้ลืม
     
    ตอนเช้าป๊าปลุกให้ไปใส่บาตร ตอนเย็นก็มีงานเลี้ยงวันเกิด
     
    ไม่มีใครบอกเลยว่าจะจัดวันเกิดให้ เซอร์ไพล์มากๆ
     
    ตอนแรกนึกว่ากลับมาก็ไม่มีอะไรหรอก
     
    เพราะโตแล้วคงไม่มีใครมาจัดงานวันเกิดให้อีก
     
    แต่ที่ไหนได้กลับมีจะจำวันที่ดีๆแบบนี้ไปอีกนาน
     
    ขอบคุณทุกๆคนที่โทรมาอวยพรหรือส่งsmsมาอวยพรวันเกิด
     
    ให้เด็กผู้หญิงตาดำๆคนนี้ที่อายุครบ19ปีบริบูรณ์
    01 August

    เพลงฝนหน้าหนาว

    ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
    มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ยิ่งทวีคูณความหนาว
    ฝนหนาวเทลงมากระทบนัยต์ตาฉัน
    และเสียงข้างในก็ร้องออกมา ว่าฉันคิดถึงเธอ

    อยากจะยิ้มข้างเธออีกซักครั้งแล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน
    ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
    และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
    เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน
    แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
    และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
    ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
    การรอคอยมันนานเกินทนไหว
    ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
    แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
    และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
    เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

    อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น
    ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง
    ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้
    และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่
    อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าสางคือความทรงจำที่ฉันต้องการ
    แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
    และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
    ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
    การรอคอยมันนานเกินทนไหว
    ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
    แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
    และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
    เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด

    แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน
    และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่
    ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ
    ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน
    ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้
    แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ
    และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ
    เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน

    ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว
    มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ 
    26 July

    ซิ่วดีไม่ซิ่วดี

    ใกล้ถึงเวลาที่จะต้องคิดแล้วว่าจะซิ่วหรือไม่ซิ่วดี
     
    อยากลองไปสอบsmart1ใหม่จัง
     
    อยากรู้ว่าจะมีโอกาสติดหรือป่าว
     
     เครียดจังทำไงดีไม่ใช่ที่มก.ศรีรชาไม่ดีนะ
     
    แต่ยังไงก็ยังอยากลองสอบใหม่อยู่
     
     แต่มันก็เสียเวลาไป1ปีเต็มๆใช่ม้า
     
    ตอนนี้ก็ต้องคิดดูดีๆว่าจะซิ่วหรือไม่ซิ่ว
     
    เรียนมหาวิทยาลัยทำไมมันยากจัง
     
    อยากกลับไปเรียนม.ต้นใหม่จัง
     
    มีเรื่องสนุกๆให้ทำเยอะแยะ
     
    แต่ตอนนี้กลับไปไม่ได้แล้ว
     
    ต้องใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย
     
    ให้เต็มที่เดี๋ยวจะมานั่งเสียดายตอนทำงาน
     
    มีกิจกรรมอะไรต้องทำให้หมด
     
    ถึงจะได้ประสบการณ์เต็มที่ในชีวิตของนิสิต
     
    555...แต่ตอนสอบทำไมยากจัง
     
    แค่ยังไม่เห็นข้อสอบแต่จินตนาการเอง
     
    ก็ยากแล้วในตอนนี้
     
    วันเสาร์นี้ก็สอบแล้วเพิ่งจะอ่านบัญชีจบ
     
    ไปหนึ่งวิชาเหลืออีก4วิชายังไม่ได้อ่าน
     
    555...แล้วจะอ่านจบวันไหนนี่
     
    อีก1สัปดาห์ค่อยมาเพิ่มspacesใหม่
     
    เดี๋ยวจะไม่ได้อ่านหนังสือกันพอดี
     
     
    25 July

    ใกล้วันเกิดแล้ว

    เสาร์นี้ก็สอบแล้วยังอ่านหนังสือไม่ถึงไหนเลย เจ๊พลอยดันมาท้าอีกว่า
     
    "ใครได้คะแนนน้อยกว่าเลี้ยงข้าว" 
     
    ไหนๆรับคำท้าไว้แล้วต้องสู้ๆอย่ายอมแพ้
     
    สอบเสร็จก็ไปเที่ยวทะเลที่พัทยามีความสุขกับการได้ไปทะเล
     
    จะไปเล่นบานานาโบทกับเพื่อนๆ
     
    ใกล้จะถึงวันเกิดแล้วเร็วจัง 
     
    ครบ19ปีต้องไปทำบุญซะหน่อย
     
     รู้สึกว่าจะมีเรื่องต่างๆเข้ามาให้คิดมากอยู่บ่อยๆ
     
     คิดจนไม่อยากจะคิดแล้ว ดีนะที่มาอยู่หอไม่งั้นปวดหัวกว่านี้อีก
     
    กลับบ้านทีไรต้องนัดเพื่อนๆออกมากินหมูกระทะทุกทีไม่รู้เป็นอะไร
     
     ไปก็ไม่ค่อยได้กินไปนั่งโม้กันซะมากกว่า555
     
    วันเกิดปีนี้จะมีสิ่งดีๆผ่านเข้าบ้างไหมน้า
     
     ต้องรอดูว่าจะมีหรือไม่มี และจะใครอวยพรวันเกิดให้บ้างในปีนี้
     
     อืม...แต่เมื่อคืนพี่ต๊อบได้อวยพรวันเกิดล่วงหน้าให้แล้ว
     
    อย่างน้อยปีนี้ก็มี1คนแล้วในปีนี้
     
    หวังว่าพี่ชายสุดที่รักคงไม่ลืมวันเกิดน้องสาวคนนี้
    18 July

    วันดีๆกับความรู้สึกดีๆที่มีต่อเธอ

    เรา2คนเลิกกันมาเกือบจะ3เดือนแล้ว
     
    ป่านนี้ไม่รู้ว่าเธอเป็นไงบ้าง
     
     สงสัยคงจะสบายดีใช่ไหมถึงไม่โทรมาหากันเลย
     
     เราอยากขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่นายทำเพื่อเราตลอดมา
     
    ถึงแม้บางครั้งเราจะเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อย
     
    ธอก็ไม่เคยบ่นซักครั้ง
     
    ครั้งนี้เรารู้ว่าผิดที่บอกเลิกเธอในวันนั้น
     
    ถ้าเธอได้เข้ามาอ่านเราอยากบอกว่า"เราขอโทษ "
     
    เราก็ยังหวังว่าซักวันเธอจะกลับมาหาเรา
     
    ยังจำ sms ที่เราส่งไปได้ไหมว่า
    "เราจะรอเธอถึงวันที่ 6 สิงหาคม 2550"
     
    ถ้าเธอไม่กลับมาเราก็จะไม่รอเธออีก 
     
    เราหวังว่าคงจะได้ฟังคำตอบที่ดีในวันนั้น
     
     เพราะเป็นวันเกิดเรา ไม่รู้ว่าเธอยังจะจำได้อยู่หรือป่าว
     
    เราไม่เคยคิดให้เธอมาแทนที่เค้าคนนั้นนะ
     
     ถึงแม้ว่าเราจะรักเค้าคนนั้นมากก็ตาม 
     
    ช่วงที่คบกับเธอเป็นช่วงที่เราใกล้จะเอนท์ฯแล้ว
     
    ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้และคอยเตือนให้อ่านหนังสือ
     
     ตอนนี้เราก็เอนท์ฯติดแล้วถึงจะไม่ได้อยู่ในกทม.
     
    แต่ได้ที่มก.ศรีราชาก็ได้คณะที่อยากเรียนอยู่แล้ว
     
    ก็เลยมาเรียนถึงมันจะไกลบ้านซะหน่อย
     
     ถ้าตอนนี้ยังคบกับเธออยู่ก็คงไม่เหงาอย่างนี้
     
    กลับบ้านก็คงได้เจอเธอ ได้ไปเที่ยวกับเธอเหมือนเดิม
     
     เหลือเวลาอีก19วันที่จะรู้ว่าเธอจะกลับมาหรือไม่
     
    ถ้าไม่กลับมาก็ไม่เป็นไร
     
    เราจะถือว่าเธอได้ตัดสินใจดีแล้ว
    14 July

    เราควรจะแคร์เค้าคนนั้นดีไหม

               ไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่เคยทำให้เรารู้สึกดี ในตอนแรกที่ได้มาอยู่หอ
     
    ค้าคิดกับเรายังไงในตอนนี้ เจอหน้ากันแล้วความรู้สึกมันไม่เหมือนก่อน
     
    สู้เราทำเป็นไม่รู้จักกันดีกว่า ทำอย่างนี้เราเองก็ไม่สบายใจ
     
    ถ้าถามว่าแคร์ไหม เราก็แคร์เธออยู่เสมอ
     
    แต่ความรูสึกที่เรามีให้มันเกินกว่าคำว่า"เพื่อน"ไม่ได้จริงๆ
     
    เพราะถ้าเราได้คบกันในวันนี้และวันข้างหน้าเราต้องเลิกกัน
     
    ความรู้สึกดีๆที่มีต่อกันก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป เราไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น
     
    ไม่ว่าเธอจะคุยหรือไม่คุยกับเรา เราอยากให้เธอรู้ว่า
     
    "ความรู้สึกดีๆที่เรามีให้เธอในวันนั้นกับวันนี้ยังคงเหมือนเดิมและจะไม่วันเปลี่ยนไปไหน "
     
    ดูแลตัวเองด้วยนะ เป็นห่วงเสมอ
    10 July

    ได้รับน้องของมหาลัยแล้วคะ

              เมื่อวานรับน้องแล้วก็สนุกดี รับกันตั้งแต่ตี5ครึ่ง-5ทุ่มครึ่ง
     
     มีคอนเสริต์ BIG ASS ด้วยก็ไปปลดปล่อยอารมณ์มาก็สนุกดีแต่ยังไม่ถึงที่สุด
     
    ตัวดำหมดแล้วเซ็งมากๆ เดี๋ยวเสาร์นี้ก็ประกวดสแตนอีก คราวนี้เป็นนิโกรแน่ๆ
     
    มาอยู่ที่มก.ก็ให้มีความอดทนขึ้นเยอะ มีเรื่องราวต่างๆเข้ามาให้ได้เรียนรู้เยอะพอสมควร
     
     อืม...ยังไม่ได้จับสายรหัสเลย ใกล้สอบกลางภาคแล้วยังไม่มีพี่เลยตายแน่ๆ
     
    สาขาอื่นเค้าได้จับกันหมดแล้ว ทำให้พี่ๆบัญชียังไม่ให้จับอ่ะคะ
     
    พวกเราชาวบัญชีจะทำให้พวกพี่ๆรับเราเป็นน้องให้ได้ภายในเร็วๆนี้ (สู้ตาย)
    04 July

    คิดถึงเพื่อนเก่าๆ

    เราจากกันมาก็เกือบ1เดือนแล้ว ไม่ได้เจอกันคิดถึงเพื่อนเก่าทุกคนนะ
     
    เป็นยังไงกันบ้างสบายหรือป่าว
     
     อืม...ใกล้จะสอบกลางภาคแล้วก็เริ่มดูหนังสือกันได้แล้วนะ
     
     คิดถึงพวกแกเสมอนะ(พลอย ออย เมย์ เบล ปุ๊ก ยิ้ม)
     
    ว่างๆไปเที่ยวกันมีเพื่อนใหม่กันแล้วก็อย่าลืมเพื่อนเก่านะ
     
    ใครที่ได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันก็คุยกันบ้าง
     
    ทักทายกันบ้างถึงจะไม่ค่อยได้เจอกัน
     
    ถ้ามีเวลาก็โทรหากันบ้างนะเพื่อนรัก
     
    คิดถึงพวกแกเสมอ
    02 July

    ความทรงจำที่ไม่ลืม

      การที่เราเลิกกับใครคนหนึ่ง

    แล้วเราจะลืมเค้าทำไมถึงเป็นเรื่องที่ยากที่จะลืม

    ทำไมถึงลืมเค้าไม่ได้ซะทีทั้งๆที่เรากับเค้าก็เลิกกันไปนานแล้ว

    บางครั้งอยู่ๆก็นึกถึง

    ถ้าถามว่ายังรักเค้าไหมตอบได้เลยว่าไม่รักและไม่คิดที่จะกลับไปคบอีก

    เพราะกว่าเราจะทำใจเรื่องเค้าได้ก็นานอยู่เหมือนกัน

    แต่มันก็ยังเป็นห่วงเค้าอยู่เสมอไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

    เค้าก็เป็นคนที่นิสัยดีเหมือนกัน

    เรา2คนคบกันมาก็นานไม่คิดเหมือนกันว่าเราจะเลิกกันด้วยเหตุผลที่ห่างกันไปซักพัก

    ตอนนี้ก็อยากให้นายคนที่เราเคยรักมาก ตั้งใจเรียนนะ ดูแลตังเองด้วย

    ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ว่างๆ จะโทรไปคุยด้วยหวังว่ายังคงไม่ลืมกันนะ

     

    30 June

    เรื่องเพื่อนใหม่

    ทำไมความรู้สึกเรื่องของเราถึงไม่เหมือนดิม
     
    มันอาจจะเป็นเพราะเรื่องคืนนั้น
     
    แต่เราไม่ผิดไม่ใครผิด
     
    ถ้าทุกคนเข้าใจกันเรื่องความห่างเหินก็คงจะไม่เกิด
     
     เราจะไม่คิดอะไรทั้งสิ้นตอนนี้ เพราะคิดไปมันก็เหมือนเดิม
     
    เราก็เป็นห่วงเพื่อนๆๆทุกคนอยากให้พวกเรา
     
    กลับมาเฮฮากันเหมือนเดิมจะได้ไหม
     
    ใกล้สอบแล้วอ่านหนังสือกันบ้างนะจ๊ะ
     
    ส่วนบางคนที่เราส่งเมลล์ไปให้แล้วไม่ส่งกลับมาก็ไม่เป็นไร
     
    ยังไงเธอก็ยังเป็นเพื่อนเราเสมอ
     
    ถึงเจอกันจะทักหรือไม่ทักก็ตาม
     
    เพื่อนก็คือเพื่อนที่เรายังคิดถึงเสมอ
     
    เพราะพวกแกเป็นพวกแรกที่มาเจอกับฉันที่นี่
    29 June

    คิดถึงคนที่บ้านจัง

       ตอนนี้ก็ได้เป็นเด็กหอตามใจอยากแต่รู้สึกเหงา
     
     อยู่ที่นี้เวลามีอะไรไม่สบายใจก็ไม่รู้จะไปปรึกษาใคร
     
    ทำให้เรารู้สึกคิดถึงคนที่บ้านมากๆ
     
     ตอนนี้อาจจะยังอ่อนแออยู่ชอบร้องไห้เหมือนเด็กๆ
     
     
    แต่สักวันเราจะต้องไม่มีน้ำตาเราต้องเข้มแข็ง
     
    ทุกสิ่งทุกอย่างที่คนที่บ้านขอจะไม่ลืม
     
     เรามาเรียนเราจะไม่มีแฟน
     
    เราต้องเรียนให้ดีที่สุดเท่าที่เราจะทำได้
     
    เรื่องแฟนไว้คิดที่หลัง
     
    เรียนที่นี่สัญญากับใจตัวเอง
     
    ไว้แล้วว่าจะไม่มีแน่นอน
     
     เราจะต้องไม่ทำให้คนที่บ้าน
     
    ต้องมาผิดหวังและมาเสียใจเพราะเรา
     
    ป๊าก็เหนื่อยมากแล้ว
     
    ใกล้ถึงเวลาทีเราต้องคอบแทนแล้ว
     
    ป๊าไว้ใจเรา เราก็ต้องแต่สิ่งที่ดีๆ
     
    ตอนอยู่ที่นี่และอยู่ที่อื่นๆ
     
    ป๊าจะได้ไม่คิดมาก คิดถึงป๊ามากๆๆ
     
    รวมทั้งทุกคนในครอบครัว
     
     ถ้าไม่มีกำลังใจที่ดีในวันนั้น
     
    ป่านนี้ก็คงไม่ได้มาเรียนที่มก.ศรีราชาแล้ว
     
     ต้องขอบคุณโกใหญ่ที่ส่งให้มาเรียนที่นี่
     
    ไม่งั้นป่านนี้คงลงรามแน่นอน
     
    เราต้องเรียนให้จบภายใน4ปี
     
    เพื่อจะได้กลับไปตอบแทนผู้มีพระคุณ
     
     ตอนนี้จิตใจเริ่มเข้าที่แล้วเรื่องพ่อ-แม่
     
    ถึงแม่จะไม่ค่อยสนใจ
     
    ตั้งแต่ออกจากบ้านไปวันนั้น
     
    เราจะไม่โกรธเค้าอีก
     
    เพราะไม่ว่าเค้าจะเป็นยังไงเค้าก็คือแม่เรา
     
    ถ้าไม่มีเค้าเราก็คงไม่ได้มาอยู่ตรงนี้
     
    ยังไงเราก็จะเลี้ยงเค้ามื่อเราเรียนจบ
     
    แต่อาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกัยแต่ก็จะส่งเงินไปให้