อาภารณ์'s profile»-(¯`v´¯)-» MìÿåkïPüÎ ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
18 August จะไม่รอเธอแล้วเสียเวลา ถ้าไม่อยากกลับมาคบกันใหม่ก็บอกดิ
จะให้เรารอเธออีกทำไม ในเมื่อเราก็ให้โอกาสเธอตัดสินใจแล้ว
และคำตอบที่เราได้กลับมาก็เหมือนเดิม ที่จริงเราไม่น่ารอเธอเลย
เสียเวลาเปล่าๆ ยังไงก็ขอให้โชคดีล่ะกัน
หวังว่าสักวันหนึ่งเราจะกลับมาเป็นเพื่อนกันหมือนเดิม
07 August วันเกิดที่ผ่านมา ผ่านวันเกิดมาแล้ว1วัน รู้สึกดีมากๆๆกับวันเกิดในปีนี้
ได้รับประทานอาหารหลายอย่างมากๆ อิ่มจนไม่อยากบรรยาย
ขอบคุณคนในครอบครัวทุกคนที่มอบสิ่งดีๆให้ในวันเกิดปีนี้
ไม่คิดว่าโตขนาดนี้แล้วจะได้เป่าเค้กอีก
ขอคุณเฮียหนึ่งมากที่ซื้อเค้กให้
ซึ้งมากๆๆอยู่ด้วยกันมา19ปี
ปีนี้เป็นปีที่จัดงานวันเกิดซึ้งมากๆ
น้ำตาแทบไหลรู้สึกอบอุ่นที่คนในครอบครัวไม่ได้ลืม
ตอนเช้าป๊าปลุกให้ไปใส่บาตร ตอนเย็นก็มีงานเลี้ยงวันเกิด
ไม่มีใครบอกเลยว่าจะจัดวันเกิดให้ เซอร์ไพล์มากๆ
ตอนแรกนึกว่ากลับมาก็ไม่มีอะไรหรอก
เพราะโตแล้วคงไม่มีใครมาจัดงานวันเกิดให้อีก
แต่ที่ไหนได้กลับมีจะจำวันที่ดีๆแบบนี้ไปอีกนาน
ขอบคุณทุกๆคนที่โทรมาอวยพรหรือส่งsmsมาอวยพรวันเกิด
ให้เด็กผู้หญิงตาดำๆคนนี้ที่อายุครบ19ปีบริบูรณ์ 01 August เพลงฝนหน้าหนาวทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ยิ่งทวีคูณความหนาว ฝนหนาวเทลงมากระทบนัยต์ตาฉัน และเสียงข้างในก็ร้องออกมา ว่าฉันคิดถึงเธอ อยากจะยิ้มข้างเธออีกซักครั้งแล้วนั่งฟังเพลงนี้ด้วยกัน ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้ และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่ เธอคือเสียงหัวใจในชีวิตฉัน ในความนึกคิดอยู่ทุกๆวัน แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่ ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ การรอคอยมันนานเกินทนไหว ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด อยากหัวเราะข้างเธอเหมือนวันนั้น ที่ฉันร้องเพลงให้เธอฟัง ให้เธอได้รับได้รู้ว่าไม่มีใครๆจะสำคัญไปกว่านี้ และในทุกๆเช้าที่ฉันลืมตา ตื่นขึ้นมาเพื่อพบวันใหม่ อยากจะเห็นหน้าเธอในวันฟ้าสางคือความทรงจำที่ฉันต้องการ แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่ ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ การรอคอยมันนานเกินทนไหว ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากเพียงใด แต่วันนี้ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันต้องรออีกนานแค่ไหน และวันเวลาที่เราจะได้พบกันจะมาถึงเมื่อไหร่ ต้องทำยังไง อยากให้เธอได้เข้าใจ ว่าฉันคิดถึงเธอมากแค่ไหน ถึงแม้ฉันจะท้อกับการรอคอยเธอตรงนี้ แต่ยังคงมีความหวังเท่าที่ฉันยังหายใจ และไม่ว่านานเพียงใด บอกได้เลยเต็มใจ เพราะฉันรู้ว่าเธอมีค่ามากแค่ไหน ทุกเดือนธันวาคมที่ฝนโปรยลงหน้าหนาว มันทำให้ฉันรู้สึกยิ่งสั่น ก็เพราะฉันคิดถึงเธอ |
|
|