อาภารณ์'s profile»-(¯`v´¯)-» MìÿåkïPüÎ ...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    July 26

    ซิ่วดีไม่ซิ่วดี

    ใกล้ถึงเวลาที่จะต้องคิดแล้วว่าจะซิ่วหรือไม่ซิ่วดี
     
    อยากลองไปสอบsmart1ใหม่จัง
     
    อยากรู้ว่าจะมีโอกาสติดหรือป่าว
     
     เครียดจังทำไงดีไม่ใช่ที่มก.ศรีรชาไม่ดีนะ
     
    แต่ยังไงก็ยังอยากลองสอบใหม่อยู่
     
     แต่มันก็เสียเวลาไป1ปีเต็มๆใช่ม้า
     
    ตอนนี้ก็ต้องคิดดูดีๆว่าจะซิ่วหรือไม่ซิ่ว
     
    เรียนมหาวิทยาลัยทำไมมันยากจัง
     
    อยากกลับไปเรียนม.ต้นใหม่จัง
     
    มีเรื่องสนุกๆให้ทำเยอะแยะ
     
    แต่ตอนนี้กลับไปไม่ได้แล้ว
     
    ต้องใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย
     
    ให้เต็มที่เดี๋ยวจะมานั่งเสียดายตอนทำงาน
     
    มีกิจกรรมอะไรต้องทำให้หมด
     
    ถึงจะได้ประสบการณ์เต็มที่ในชีวิตของนิสิต
     
    555...แต่ตอนสอบทำไมยากจัง
     
    แค่ยังไม่เห็นข้อสอบแต่จินตนาการเอง
     
    ก็ยากแล้วในตอนนี้
     
    วันเสาร์นี้ก็สอบแล้วเพิ่งจะอ่านบัญชีจบ
     
    ไปหนึ่งวิชาเหลืออีก4วิชายังไม่ได้อ่าน
     
    555...แล้วจะอ่านจบวันไหนนี่
     
    อีก1สัปดาห์ค่อยมาเพิ่มspacesใหม่
     
    เดี๋ยวจะไม่ได้อ่านหนังสือกันพอดี
     
     
    July 25

    ใกล้วันเกิดแล้ว

    เสาร์นี้ก็สอบแล้วยังอ่านหนังสือไม่ถึงไหนเลย เจ๊พลอยดันมาท้าอีกว่า
     
    "ใครได้คะแนนน้อยกว่าเลี้ยงข้าว" 
     
    ไหนๆรับคำท้าไว้แล้วต้องสู้ๆอย่ายอมแพ้
     
    สอบเสร็จก็ไปเที่ยวทะเลที่พัทยามีความสุขกับการได้ไปทะเล
     
    จะไปเล่นบานานาโบทกับเพื่อนๆ
     
    ใกล้จะถึงวันเกิดแล้วเร็วจัง 
     
    ครบ19ปีต้องไปทำบุญซะหน่อย
     
     รู้สึกว่าจะมีเรื่องต่างๆเข้ามาให้คิดมากอยู่บ่อยๆ
     
     คิดจนไม่อยากจะคิดแล้ว ดีนะที่มาอยู่หอไม่งั้นปวดหัวกว่านี้อีก
     
    กลับบ้านทีไรต้องนัดเพื่อนๆออกมากินหมูกระทะทุกทีไม่รู้เป็นอะไร
     
     ไปก็ไม่ค่อยได้กินไปนั่งโม้กันซะมากกว่า555
     
    วันเกิดปีนี้จะมีสิ่งดีๆผ่านเข้าบ้างไหมน้า
     
     ต้องรอดูว่าจะมีหรือไม่มี และจะใครอวยพรวันเกิดให้บ้างในปีนี้
     
     อืม...แต่เมื่อคืนพี่ต๊อบได้อวยพรวันเกิดล่วงหน้าให้แล้ว
     
    อย่างน้อยปีนี้ก็มี1คนแล้วในปีนี้
     
    หวังว่าพี่ชายสุดที่รักคงไม่ลืมวันเกิดน้องสาวคนนี้
    July 18

    วันดีๆกับความรู้สึกดีๆที่มีต่อเธอ

    เรา2คนเลิกกันมาเกือบจะ3เดือนแล้ว
     
    ป่านนี้ไม่รู้ว่าเธอเป็นไงบ้าง
     
     สงสัยคงจะสบายดีใช่ไหมถึงไม่โทรมาหากันเลย
     
     เราอยากขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่นายทำเพื่อเราตลอดมา
     
    ถึงแม้บางครั้งเราจะเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อย
     
    ธอก็ไม่เคยบ่นซักครั้ง
     
    ครั้งนี้เรารู้ว่าผิดที่บอกเลิกเธอในวันนั้น
     
    ถ้าเธอได้เข้ามาอ่านเราอยากบอกว่า"เราขอโทษ "
     
    เราก็ยังหวังว่าซักวันเธอจะกลับมาหาเรา
     
    ยังจำ sms ที่เราส่งไปได้ไหมว่า
    "เราจะรอเธอถึงวันที่ 6 สิงหาคม 2550"
     
    ถ้าเธอไม่กลับมาเราก็จะไม่รอเธออีก 
     
    เราหวังว่าคงจะได้ฟังคำตอบที่ดีในวันนั้น
     
     เพราะเป็นวันเกิดเรา ไม่รู้ว่าเธอยังจะจำได้อยู่หรือป่าว
     
    เราไม่เคยคิดให้เธอมาแทนที่เค้าคนนั้นนะ
     
     ถึงแม้ว่าเราจะรักเค้าคนนั้นมากก็ตาม 
     
    ช่วงที่คบกับเธอเป็นช่วงที่เราใกล้จะเอนท์ฯแล้ว
     
    ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้และคอยเตือนให้อ่านหนังสือ
     
     ตอนนี้เราก็เอนท์ฯติดแล้วถึงจะไม่ได้อยู่ในกทม.
     
    แต่ได้ที่มก.ศรีราชาก็ได้คณะที่อยากเรียนอยู่แล้ว
     
    ก็เลยมาเรียนถึงมันจะไกลบ้านซะหน่อย
     
     ถ้าตอนนี้ยังคบกับเธออยู่ก็คงไม่เหงาอย่างนี้
     
    กลับบ้านก็คงได้เจอเธอ ได้ไปเที่ยวกับเธอเหมือนเดิม
     
     เหลือเวลาอีก19วันที่จะรู้ว่าเธอจะกลับมาหรือไม่
     
    ถ้าไม่กลับมาก็ไม่เป็นไร
     
    เราจะถือว่าเธอได้ตัดสินใจดีแล้ว
    July 14

    เราควรจะแคร์เค้าคนนั้นดีไหม

               ไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่เคยทำให้เรารู้สึกดี ในตอนแรกที่ได้มาอยู่หอ
     
    ค้าคิดกับเรายังไงในตอนนี้ เจอหน้ากันแล้วความรู้สึกมันไม่เหมือนก่อน
     
    สู้เราทำเป็นไม่รู้จักกันดีกว่า ทำอย่างนี้เราเองก็ไม่สบายใจ
     
    ถ้าถามว่าแคร์ไหม เราก็แคร์เธออยู่เสมอ
     
    แต่ความรูสึกที่เรามีให้มันเกินกว่าคำว่า"เพื่อน"ไม่ได้จริงๆ
     
    เพราะถ้าเราได้คบกันในวันนี้และวันข้างหน้าเราต้องเลิกกัน
     
    ความรู้สึกดีๆที่มีต่อกันก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป เราไม่อยากให้มันเป็นอย่างนั้น
     
    ไม่ว่าเธอจะคุยหรือไม่คุยกับเรา เราอยากให้เธอรู้ว่า
     
    "ความรู้สึกดีๆที่เรามีให้เธอในวันนั้นกับวันนี้ยังคงเหมือนเดิมและจะไม่วันเปลี่ยนไปไหน "
     
    ดูแลตัวเองด้วยนะ เป็นห่วงเสมอ
    July 10

    ได้รับน้องของมหาลัยแล้วคะ

              เมื่อวานรับน้องแล้วก็สนุกดี รับกันตั้งแต่ตี5ครึ่ง-5ทุ่มครึ่ง
     
     มีคอนเสริต์ BIG ASS ด้วยก็ไปปลดปล่อยอารมณ์มาก็สนุกดีแต่ยังไม่ถึงที่สุด
     
    ตัวดำหมดแล้วเซ็งมากๆ เดี๋ยวเสาร์นี้ก็ประกวดสแตนอีก คราวนี้เป็นนิโกรแน่ๆ
     
    มาอยู่ที่มก.ก็ให้มีความอดทนขึ้นเยอะ มีเรื่องราวต่างๆเข้ามาให้ได้เรียนรู้เยอะพอสมควร
     
     อืม...ยังไม่ได้จับสายรหัสเลย ใกล้สอบกลางภาคแล้วยังไม่มีพี่เลยตายแน่ๆ
     
    สาขาอื่นเค้าได้จับกันหมดแล้ว ทำให้พี่ๆบัญชียังไม่ให้จับอ่ะคะ
     
    พวกเราชาวบัญชีจะทำให้พวกพี่ๆรับเราเป็นน้องให้ได้ภายในเร็วๆนี้ (สู้ตาย)
    July 04

    คิดถึงเพื่อนเก่าๆ

    เราจากกันมาก็เกือบ1เดือนแล้ว ไม่ได้เจอกันคิดถึงเพื่อนเก่าทุกคนนะ
     
    เป็นยังไงกันบ้างสบายหรือป่าว
     
     อืม...ใกล้จะสอบกลางภาคแล้วก็เริ่มดูหนังสือกันได้แล้วนะ
     
     คิดถึงพวกแกเสมอนะ(พลอย ออย เมย์ เบล ปุ๊ก ยิ้ม)
     
    ว่างๆไปเที่ยวกันมีเพื่อนใหม่กันแล้วก็อย่าลืมเพื่อนเก่านะ
     
    ใครที่ได้ไปเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกันก็คุยกันบ้าง
     
    ทักทายกันบ้างถึงจะไม่ค่อยได้เจอกัน
     
    ถ้ามีเวลาก็โทรหากันบ้างนะเพื่อนรัก
     
    คิดถึงพวกแกเสมอ
    July 02

    ความทรงจำที่ไม่ลืม

      การที่เราเลิกกับใครคนหนึ่ง

    แล้วเราจะลืมเค้าทำไมถึงเป็นเรื่องที่ยากที่จะลืม

    ทำไมถึงลืมเค้าไม่ได้ซะทีทั้งๆที่เรากับเค้าก็เลิกกันไปนานแล้ว

    บางครั้งอยู่ๆก็นึกถึง

    ถ้าถามว่ายังรักเค้าไหมตอบได้เลยว่าไม่รักและไม่คิดที่จะกลับไปคบอีก

    เพราะกว่าเราจะทำใจเรื่องเค้าได้ก็นานอยู่เหมือนกัน

    แต่มันก็ยังเป็นห่วงเค้าอยู่เสมอไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน

    เค้าก็เป็นคนที่นิสัยดีเหมือนกัน

    เรา2คนคบกันมาก็นานไม่คิดเหมือนกันว่าเราจะเลิกกันด้วยเหตุผลที่ห่างกันไปซักพัก

    ตอนนี้ก็อยากให้นายคนที่เราเคยรักมาก ตั้งใจเรียนนะ ดูแลตังเองด้วย

    ช่วงนี้ฝนตกบ่อยๆ ว่างๆ จะโทรไปคุยด้วยหวังว่ายังคงไม่ลืมกันนะ